Defterimi açtım. Uzun yıllar sonra varlığını unutup bulduğum bir defterdi. Sayfalara bakıp başlık atmadigim kafe temalı yazıyı okuduktan sonra epey şaşırdım. Tamamen unutmuşum. Bazı detayları neden yazdığımi da tam hatırlayamadım. Flört dinliyordum defteri açtığımda: "Dün TRT'de izledim. " Şarkı dinlemeyi epeydir sevmiyorum. Nelly ile de bağım koptu tamamen. Sokak köpeklerinden korktuğum için dışarı çıkamaz hale geldim. Ve yeni yeni bazı başka sorunlar. Japonca öğrenmeye çalışacaktım, hâlâ insanlarla tanışmaya çalışıyordum. Keşke hayat böyle renkli ve tempolu olsa, "Dün TRT'de izledim" şarkısındaki gibi. Gerçek arkadaşlarım olamıyor, en azindan hayali arkadaslarim olsa. Yazdığım her hikayede ben varım, her yerde kendimi anlattım. Benzer cümlelerle. Şu an secemiyorum, hangi hikayeyi bitirmem gerektiğini bilmiyorum. Döngüler olusturdum, defterdeki ve sosyal medyadaki her hikayede ben varım, değiştirmeye çalışsam da yine ben olustum. Saçlarımı pembeye mi...